De visie
Projectleider Anne was jarenlang docent communicatie aan verschillende opleidingen geneeskunde. Toen zij moeder werd van een zoon met zeer ernstige (verstandelijke) beperkingen, waarvoor ze wekelijks verschillende zorgprofessionals sprak, kreeg ze ideeën over wat er schort aan communicatieonderwijs aan zorgprofessionals. Het belang van patiëntparticipatie en authentieke, betekenisvolle leerstituaties werd haar steeds helderder. In dit artikel deelt ze haar visie, gebaseerd op haar ervaringen als moeder van een zorgintensief kind, en die van docent communicatie.
Van eerste stapjes tot duurzame inbedding
De eerste stapjes die tot dit project hebben geleid, werden al in 2018 gezet. De opleidingsdirectie van Pedagogische Wetenschappen aan de VU durfde het toen aan om een begin te maken aan ouderbetrokkenheid in de opleiding. Lees hier een stuk over de allereerste inzet van ouders bij Pedagogische Wetenschappen, Vrije Universiteit.
Na deze eerste ervaringen bij Pedagogische Wetenschappen, kwam er ook interesse bij de opleiding Geneeskunde aan de VU. In 2021 liepen daar pilots om onderwijs met ouders (in de vorm van een 'oudergesprek'). Hier kan je een artikel lezen over de pilotfase, de opzet van het onderwijs voor coassistenten geneeskunde, Vrije Universiteit.
Het nut van het betrekken van ervaringsdelers in het onderwijs (vaak dus 'patiëntparticipatie' genoemd) is algemeen erkend, maar het blijft moeilijk voor opleidingen om structureel patiënten in te zetten. De werkgroep Patiëntparticipatie van de Nederlandse Vereniging voor Medisch Onderwijs (NVMO) schreef er een stuk met tips over. Lees het hier!
Ouderparticipatie is een vorm van patiëntparticipatie, waarbij de mantelzorger wordt betrokken en niet de patiënt zelf. Deels is dat omdat kinderen om praktische, ethische, logistieke redenen niet mee kunnen/mogen doen aan onderwijs, maar ook deels omdat de verzorgers van deze kinderen vaak ook de managers van een enorm zorgnetwerk zijn en graag als gelijke partners samenwerken met zorgprofessionals.